Psychologia Środowiskowa

Psychologia środowiskowa to jedna z najmłodszych i bez wątpienia najbardziej interdyscyplinarna dziedzina psychologii. Jej początek datuje się na lata 70te XX wieku, a jej przedmiotem są związki człowieka z szeroko rozumianym środowiskiem fizycznym: środowiskiem naturalnym i środowiskiem stworzonym przez ludzi. Problematyka psychologii środowiskowej lokuje się na przecięciu wielu dyscyplin naukowych, poza psychologami znajdą tu swoje miejsce geografowie, architekci, urbaniści, ekologowie, socjologowie, antropologowie kultury, badacze zajmujący się kwestiami estetyki.

 

Psychologia środowiskowa jest zarówno dziedziną teoretyczną jak i praktyczną, a jej metodologia obejmuje badania eksperymentalne, techniki obserwacyjne, gry i symulacje środowiskowe, techniki sondażowe, oraz rozbudowane analizy jakościowe. Porównania międzykulturowe stanowią istotną część badań psychologii środowiskowej.

 

Psychologowie środowiskowi współpracują z architektami, urbanistami, urzędnikami samorządowymi, ekspertami w zakresie ochrony przyrody i innymi specjalistami, którzy zajmują się planowaniem, budową lub ochroną środowiska życia człowieka.